Rituelen worden wel het hart van de godsdienst genoemd. Daarin wordt het geloof uitgedrukt en beleefd. De kerk leeft in en door de liturgie. In het christendom zien we een bont palet aan liturgische stijlen, modellen en sferen.

Is er in de bijbel sprake van liturgische pluriformiteit? Is er een theologische kern die elke christelijke viering zou moeten bevatten?

Hoe kan liturgie voor zwarte vrouwen bevrijdend zijn? Passen bij bepaalde manieren van vieren bepaalde manieren van preken? Zijn er missionaire motieven aanwezig in de liturgie van de zondag? Hoe word je als kerk marktgericht? Kom je vanuit de doordeweekse ervaringen in het pastoraat tot verschillende manieren van vieren op zondag? Vind)e rituele pluriformiteit in andere godsdiensten? Wat kunnen we leren van ervaringen met liturgie in de gevangenis? Hoe wordt wereldwijd het christelijk geloof tot expressie gebracht?

In dit boek gaan docenten en stafleden van het NBI, Interkerkelijk Instituut voor Theologische Studie en Vorming, in op deze vragen. Vanuit diverse perspectieven (dogmatisch, sociologisch, missiologisch, pastoraal, bijbelwetenschappelijk, diaconaal, apostolair, godsdienstwetenschappelijk) wordt nagedacht over de gevolgen van een pluriforme christelijke praxis. '

Manieren van vieren geeft een goed inzicht in deze thematiek, biedt inhoudelijke perspectieven op de problematische aspecten van liturgische veelvormigheid en beschrijft op stimulerende wijze de praktijk. Het boek is van belang voor allen die zich bezighouden met de praktijk van of de bezinning op de liturgie.