Tien jaar lang is Luc de Brabandere beurtelings acteur en figurant geweest in het spektakelstuk van de informatica. Hij heeft deelgenomen aan congressen, fabrieken bezocht, duizenden artikelen gelezen, beslissingen bepleit, materiaal gekeurd. In die aanhoudende werveling van machines en programma?s heeft hij maar zelden de gelegenheid gehad om eens even te gaan zitten en nat te denken.
Tot de dag waarop de toevalligheden van het leven ? als deze tenminste bestaan ? hem dwongen afstand te nemen van de elektronische actualiteit.
Sindsdien schept hij er behagen in de informatica van een afstand gade te slaan en onder de loep te nemen. En het werd hem duidelijk dat een samengaan tussen high-tech en ?groene? of alternatieve technologie mogelijk was, dat ?beter? leven de natuurlijke bondgenoot zou kunnen zijn van ?meer weten?. Wel op de voorwaarde dat de verbeeldingskracht de plaats zou terugkrijgen die zij sinds lang had verloren. Maar dan ondersteund door een stevige dosis hardheid en vakmanschap.

Dit boek is een essay, een nieuwe poging de computer vanuit een andere invalshoek te benaderen met eerder de nadruk op de ideeën dan op de techniek. Het stelt tegelijkertijd de leek in staat de basisprincipes van de informatica te begrijpen en de vakman deze, beknopt samengevat, onder een andere hoek te bezien. En vervolgens beide partijen ertoe te bewegen met kennis van zaken te discussiëren over wat werkelijk met deze nieuwe hulpmiddelen wordt beoogd.