In juni krijgt Mami een hartinfarct. Achtenveertig treden naar de vijfde verdieping, dat gaat niet meer. Van de ene dag op de andere is de flat een onneembare veste geworden.
Na een grondig onderzoek naar het eten, de service, de kosten, de bereikbaarheid en de gemiddelde levensduur der ingezetenen komen de kinderen met een alternatieve behuizing voor de dag: Huis te Bovenbroek. Betaalbaar, fatsoenlijk en voorzien van een smakelijke Hollandse keuken en omgeven door (o verrukking!) een tuin met inheemse planten. 'Een paradijsje,'zucht Mami dromerig. 'Denk je eens in, het eten komt uit een luik in de muur, je hoeft niets te doen. De oude flat wordt in de handen van een makelaar gegeven en de serviceflat aangekocht. Maar wat te doen als de eigenzinnige vrouw bes uit dat ze toch geen afstand van haar vertrouwde plek wil doen?
De vrouw in het vogelhuis schetst het beeld van een fascinerende dame die zich een zorgeloze, windstille wereld heeft geschapen vol zingende vogels en bloeiende planten, met eigen theeceremonieën en andere rituelen. Dwars door deze idylle heen schemeren beelden van een stormachtig verleden: het bloed van een dode soldaat in de sneeuw, Russische paarden in een huiskamer, sirenes en glasscherven. Hoe vredig en veilig haar zelfgekozen isolement ook is, dubbele deuren met sloten houden het noodlot niet buiten.

Pauline van de Ven (1956) is schrijfster, journaliste en econome. Zij debuteerde in 1997 met Drijvend paviljoen, een satire op de Nederlandse samenleving, dat bijzonder goed ontvangen werd in de pers. In 1999 verscheen De ziel van Putter. Een fabel over de dood, met illustraties van de auteur. Non-fictie van haar hand: Failliet op krediet (samen met Pieter Lakeman) en Stopless! Vreugde en verschrikkingen van het aandeelhouderschap.