Samenvatting

‘Als je kunt doden op commando, dan kun je ook liefhebben op commando.’

De meeste mensen hebben overtuigingen, zolang die maar niets kosten. Majoor Anthony is bereid een prijs te betalen voor zijn idealen. Als hij op een dag, tijdens een uit de hand gelopen operatie, het meisje Lina in de woonkamer van twee ‘verdachte individuen’ aantreft, besluit hij haar zonder aarzeling mee naar huis te nemen als teder geschenk voor zijn vrouw.

Onze oom is het verhaal van een meisje dat als een dode onder de levenden verkeert, van een majoor die zijn schaamte alleen kan overwinnen door heldendom na te streven en van een opstandelingenleider voor wie de revolutie een door hem te regisseren opera is.

Welke prijs moet er worden betaald voor het gebod om lief te hebben, wat kost de wens tot voortplanting, en wat de plicht om vrij te zijn? Met Onze oom schreef Arnon Grunberg een indringende roman over de prijs van de moraal.

‘Oorlog, dat was vrijheid. De rest was amusement.’
Recensie(s)

Deze Grunberg speelt in een fictief Zuid-Amerikaans land, maar het zou ieder willekeurig land kunnen zijn waar strijd wordt gevoerd tegen een rebellenbeweging. Majoor Anthony, een typisch Grunbergiaanse antiheld, neemt na een verkeerd afgelopen arrestatie het dochtertje van de vermoorde verdachten mee naar huis als cadeautje voor zijn vrouw die door zijn onvruchtbaarheid kinderloos is. Zijn vrouw, die de majoor bedriegt met diens meerdere, zit niet op het meisje te wachten en het kind loopt weg als de majoor van huis is voor een militaire operatie. Ze komt uiteindelijk bij de rebellen terecht, omarmt de oorlog en overleeft. Met de majoor en zijn vrouw loopt het minder goed af. Meeslepend en intrigerend, deze inktzwarte, tragikomische roman boordevol (soms gruwelijke) verwikkelingen waarin Grunberg in zijn karakteristieke, bedrieglijk eenvoudig lijkende stijl het wezenlijke van oorlog zo dicht mogelijk probeert te benaderen. De recensies waren zeer wisselend: "Bar en boos' (Parool), "Grunbergs meest onontkoombare roman' (NRC Handelsblad), "een behoorlijk vervelende roman' (Volkskrant), "beklemmend leesavontuur' (Vrij Nederland).

Redactie