De gedichten van M.Vasalis (1909-1998) zijn al ruim vijfenzestig jaar zo populair dat men haast zou ver-geten dat het om grote po e gaat, po e die voor iedere nieuwe generatie een openbaring kan zijn door haar tijdloze allure en door de diepe perspectieven die zij opent. Hoe die po e dat vermag - daarover gaat Een misverstand om in te geloven.
Vasalis kent een sprookjesachtig imago in de Nederlandse litera-tuur. Regels als ‘het werd, het was, het is geddan’ zijn als magische spreuken neergedaald in de volksziel. De postume bundel De oude kustlijn uit 2002, een onge naard verkoopsucces, vormt het sluitstuk van een carri die al even triomfantelijk kort v r de Tweede Wereldoorlog begon. Maar tegelijk is het werk steeds onderwerp van een zekere minachting (‘damespo e’) geweest.
L Hanssen onderwerpt het oeuvre nu aan een grondige inspectie. Het blijkt bijzonder veel onopgeloste conflictstof te bevatten. Haat, pijn en rancune zijn bij Vasalis minstens zo sterke elementen als het verlangen naar een mystiek evenwicht, dat in laatste instantie onvervuld blijft.
Vasalis is veel verontrustender dan altijd werd gedacth.
De cultuurwetenschapper L O N H A N S S E N is als senior onderzoeker verbonden aan de Universiteit van Tilburg. Hij was mede-bezorger van de driedelige Briefwisseling van J. Huizinga en promoveerde op een studie over de historicus. Zijn tweedelige biografie van Menno ter Braak werd bekroond met de Busken Huetprijs en de Henri e de Beaufortprijs. In opdracht van verscheidene fondsen werkt hij aan een biografie van Piet Mondriaan.