'Vanmorgen vóór het opstaan met een heerlijk orgasme de liefde bedreven. "Je hebt nog geen erectiepil nodig," plaagde M.' Het is 15 juni 1996 in het Geheim dagboek van Hans Warren. Het jaar dat hij vijfenzeventig wordt.
Een oude man, die elke dag iets nieuws wil beleven. Alleen reageert hij angstig op deze avances: 'Ze pakte m'n hand, streelde me, zat me verliefd aan te staren.' Het dagboek van de onzekerste man op aarde. En tegelijk een kampioen van kritiek: 'Ik houd niet van dat Duitse mooi met een bergachtige rivierbocht en een ruïne.'
De dagboekcahiers uit deze jaren liggen vol klavertjesvieren. Hans Warren is een zondagskind, en dat weet hij. Alleen al omdat ook op maandag het heerlijkste eten op tafel komt. Hij klaagt zelfs ergens dat hij, ondanks zijn geluk, zoveel klaagt. Als het er werkelijk om spant, klaagt hij juist niet.
Er wordt kanker bij hem vastgesteld, en hij blijkt dan zo'n patiënt: 'Heerlijke sardines uit de Oosterschelde, afgewassen, en ik schuif achter m'n bureau. Ik merkte dat ik vandaag af en toe een huppeltje maakte, een merkwaardig verschijnsel, lijkt me, op de dag van je eerste bestraling.' Het enige dagboek ter wereld waarin alle gordijnen opengaan. Kijk als je durft, zie je jezelf daar?

'Het afstotelijke en het schone gaan hier een huwelijk aan en dat maakt dit dagboek en al die dagboeken bij elkaar tot een groot kunstwerk.'
adriaan van dis

'Zijn tijd ver vooruit en volhardend wereldvreemd tegelijk: Warren is het allebei.'
joost zwagerman
Recensie(s)

Een compilatie van de hoogtepunten uit de 22 gepubliceerde boekdelen met dagboeken die Hans Warren schreef tussen 1942 en 2001. Samengesteld en van een nawoord voorzien door zijn partner Mario Molegraaf, die ook betrokken was bij het leesklaar maken van de Geheime dagboeken. De duizenden pagina's van die dagboeken zijn samengebracht tot ruim 350 pagina's met dagboekaantekeningen van de oorlogsjaren waarin de ouders van Hans sympathie hadden voor de Duitsers, zijn worsteling met zijn homoseksualiteit, de watersnoodramp van '53, het vaderschap, zijn eerste ontmoeting met Mario Molegraaf. Het is niet alleen een verslag van het leven van een man, een dichter en schrijver, maar ook van ruim een halve eeuw waarin veel veranderd is. Een tijdsdocument, minutieus bijgehouden. Het mooie van dagboeken, en vooral van goed geschreven dagboeken, is dat je het idee krijgt stiekem mee te lezen met iemands leven, en dat dat leven niet verveelt, hoe gewoon en herkenbaar het soms ook is. Dat persoonlijke intrigeert en Hans Warren intrigeert nog steeds.

Arjen van Meijgaard