Aldo Rossi (Milaan 1931-1997) was een Italiaans architect. Hij geldt als een van de vooraanstaande architecten en ontwerpers van de twintigste eeuw.

Van 1949 tot 1959 studeerde Rossi architectuur in Milaan. Als designer ontwierp hij sinds 1984 gebruiksvoorwerpen zoals kookpotten en koffiepotten voor Alessi. In 1987 richtte hij samen met Umberto Barbieri gemeenschappelijk architectenbureau op in Den Haag.
In de jaren 1990 tot 1993 had in Parijs, Berlijn, Gent en Amsterdam grote Rossi-tentoonstellingen. Waarschijnlijk waren dat er nog veel meer geworden maar helaas stierf Rossi door een verkeersongeval op 66 jarige leeftijd.

De stijl van Rossi wordt veelal gerekend tot het postmodernisme. In Nederland is hij vooral bekend van het Bonnefantemuseum in Maastricht en de Vuurtoren in de singel in Breda. Het Bonnefantemuseum heeft een plattegrond gebaseerd op de hoofdletter E. De middenvleugel met de centrale trap vormt de as van het gebouw. De monumentale trap, met hoge wanden van baksteen, doorsnijdt het gebouw als een lichtstraat van oost naar west. Bij het ontwerp van de trap heeft Aldo Rossi zich laten inspireren door de Montagne de Bueren in Luik. De vuurtoren in Breda - een folly of follie - staat in de Academiesingel bij de entree van het Valkenbergpark. Het is vreemd dat deze vuurtoren in Breda staat, want Breda ligt niet aan zee en heeft dus nooit een vuurtoren heeft gehad. Maar toen Rossi in 1985 een expositie van zijn werk had in De Beyerd (het tegenwoordige Stedelijk Museum Breda) maakte hij zijn eerste concrete plannen. In 1987 exposeerde Rossi met een soortgelijke vuurtoren in Toronto en in 1988 met twee vuurtorens in Rotterdam. De Bredase vuurtoren werd in 1992 eerst geplaatst in het Wilhelminapark in Breda maar er kwamen zoveel protesten van omwonenden dat men toen maar besloten heeft het kunstwerk te verplaatsen naar de Academiesingel.