Jan Henrik Eekhout was een Nederlandse dichter, romanschrijver en vertaler.
Eekhout behoort als protestants-christelijk schrijver met zijn vroege poëzie tot de kring van Opwaartsche Wegen, maar hij werkt ook mee aan De Vrije Bladen. Eekhout debuteert met de bundel Louteringen. Hij publiceert poëzie en enkele romans, waaronder Warden, een koning. In die tijd drijft hij steeds meer in de richting van het nazisme.

In 1942 wordt hij in het dagblad Het Vaderland door G.H. ‘s-Gravesande beschuldigd van het ontlenen van motieven uit de verhalen over Nasreddin Hodja voor de roman Leven en daden van Pastoor Poncke van Damme in Vlaanderen. ‘s-Gravesande noemt het plagiaat en raakt met Eekhout in een felle polemiek verwikkeld.

Na de oorlog veroordeelt het tribunaal in Leeuwarden hem tot een gevangenisstraf van twee jaar. Daarnaast mocht hij tien jaar niets publiceren. Hij tracht zich te rehabiliteren in het autobiografische en apologetisch-getinte Vlucht naar de vijand, waarvoor Anton van Duinkerken een inleiding schrijft en waarmee hij de jarenlange stilte rond zijn persoon verbreekt. Eekhout schrijft daarna een groot aantal romans, ook voor de jeugd, zoals De duivelstoren en Het dorp bij de hemel.

De Nederlandse verzetsjager Jan “Poncke” Princen kreeg zijn bijnaam door hardop te lezen uit het boek ‘’Pastoor Poncke’’ aan medegevangenen in een nazi-gevangenis tijdens de Tweede Wereldoorlog.