Eens was Het Vrije Volk de grootste krant van Nederland. Het lijfblad en de tolk van één grote rode familie. Tot in de verste uithoeken van het land werd de socialistische boodschap verspreid. Na ruim negentig jaar wordt dit unieke hoofdstuk uit de geschiedenis van de Nederlandse pers afgesloten en een nieuw hoofdstuk geopend. Het Vrije Volk gaat op in een nieuw Rotterdams Dagblad.
In dit boek wordt teruggekeken op deze bewogen periode. Losse herinneringen van tientallen journalisten, die in al die jaren voor Het (Vrije) Volk en de Voorwaarts op pad waren. Het zijn hun persoonlijke waarnemingen en belevenissen achter de krantenreportages, die ze over grote en kleine gebeurtenissen in de wereld schreven. Vermakelijke, soms trieste, vaak ontroerende verhalen.
'...En niet vergeten' toont vooral de achterkant van de historie. Wat speelde achter de schermen van het Lockheed-schandaal? Hoe vond Ruding Tante Truus? Hoe kon HVV binnenkomen bij oorlogsmisdadiger Willy Lages? Maar ook: roofholen en landhaaien in Rotterdam, de muiterij op de Zeven Provinciën, de krant in bezettingstijd, de moorddadige Olympische Spelen in München, de Planta-affaire, de wederopbouw, de moord in Giessen-Nieuwkerk, de nukken van Michels, de Beatles, Simon Wiesenthal, de Molukse gijzelingen, de sex-explosie in de jaren zestig en de nacht van Vredeling.
'...En niet vergeten' is geen deftig overzicht, waarin de slippen van autoriteiten worden vastgehouden en plaats is voor zelfverheerlijking. Bij Het Vrije Volk is gehakt en zijn spaanders gevallen. Het is wel een boek, dat aan het eind van de rit herinnert aan een rijke (journalistieke) traditie.