Een stukje historische lectuur is het. Het vervult je Hollandsche hart met trots, dat de mannen, die de auteur voor je oogen doet leven, hun strijd om het bestaan voerden op een plek, waar toen Indianen leefden en nog bosschen stonden, met Hollandsche burgerhuisjes er in, en nu 300 jaar later wolkenkrabbers te zamen het groote Nieuw-York vormen. En die eerste menschen in die Hollandsche huisjes spraken onze taal en zongen onze Pinkster, en St. Nicolaasliedjes. De hoofdpersoon uit het boek is een Amsterdamsche jongen, die met negers op een plantage moet werken, omdat zijn vader een schuld aan den eigenaar niet kon voldoen. Rutgers vader sterft. Met een negerjongen Sambo vlucht hij en belandt na een avontuurlijke reis, waarop hij o.m. ook Indianen ontmoet, op de Manhattans — het eiland waar nu New-York City is gebouwd.

Onderweg geeft Sambo aan Rutger en indirect dus ook den jeugdigen lezer op heel aardige wijze, aardrijkskunde en geschiedenis en vertelt wat van Hudson. Als Rutger bij de Hollanders is, maakt hij juist mee. hoe het groote schiereiland van de Rivier-Indianen gekocht wordt. Op zekeren dag vallen hij en Sambo op een tocht weer in handen van den plantage-eigenaar.

Als ze wegloopen, worden ze gegrepen door de wreede Klohawk-Indianen. Deze willen hen dooden, maar Sachitai, — die een Fransch edelman blijkt te zijn — een oude medicijnman, redt hen. Van een gevangen vriend John Mentton leeren Rutger en de lezer een stukje Engelsche geschiedenis. Als de Indianen met de Kolonisten aan de Noordrivier gaan handelen, weten Rutger en zijn vrienden te ontsnappen naar Manhattan.