Wie zich niet meer kan beroepen op zijn geheugen, houdt zich in het leven niet langer staande. Dat gaat ook op voor de ethiek.
In deze proeve van fundamentele ethiek gaat veel aandacht naar het verleden, naar de traditie waarop de ethiek kan bogen.
Toch gaat dit boek over het heden en de toekomst. In dienst van die belangstelling voor de ethiek van vandaag en morgen mobiliseert de auteur het wijsgerige geheugen en de ethische traditie.
De titel van dit essay verwijst naar het 'goede leven', waarover Aristoteles reeds sprak, maar ook naar 'de vrijheid', die door de Franse Revolutie werd verkondigd.
Hegel zag in die vrijheidsproclamatie de zin waarnaar de hele westerse geschiedenis uitging. Maar de Franse Revolutie had die vrijheidsidee nog verkeerd begrepen.
In het spoor van Hegel trachten ethici vandaag tot een goed begrepen vrijheidsopvatting te komen. In het licht van die vrijheidsidee willen ze de zin omschrijven die de mens in zijn leven kan realiseren. //

Bedoeling van dit essay is niet, volgens de schrijver, om zaken te formuleren, die nog nooit uitgesproken zijn. Wel wil hij datgene van de filosofische traditie verwoorden, dat hem op het gebied van het ethische het sterkste heeft aangesproken. Dat is het beklemtonen van de vrijheid als de voorwaarde om over goed en kwaad te kunnen spreken. Elke benadering van de ethiek of de moraal is hierop gebaseerd. Verschil van mening treedt op, als gezocht wordt naar het fundament voor het onderscheid tussen goed en kwaad. Duidelijk wordt positie gekozen: goed en kwaad hebben te maken met de reflexieve uitwerking van het natuurlijke, spontane 'ethische smaakgevoel': vanouds brengen mensen goed en kwaad in verband met de opdracht tot het streven naar volwaardig mens-zijn. Vandaar dat volgens schrijver goed en kwaad afgemeten wordt aan het al of niet serieus werk maken van het zoeken naar en het beamen van mogelijkheden tot volheid van mens-zijn, in zichzelf en bij anderen. Een deskundige en lezenswaardige beschouwing.