- Dit Privé-domeindeel bevat afwisselend ernstige en hilarische stukken, over onder andere het hebben van twee zielen, tandartsangst, zelfkennis, nutteloze herseninhoud, Betty Page-liefde, roken, jeuk, bewondering, gewoontes, zijn geboortedorp Terwispel, de Opel Astra en de handtekening van Hermann Göring. Jongstra neemt ons in Klinkende ikken mee op een bonte tocht door het rariteitenkabinet dat hij ‘mijn persoonlijkheid’ noemt.


'Bekentenissen van een zelfontwijker' luidt de ondertitel van deel 266 van de prestigieuze autobiografische serie Prive-domein. Dat de autobiografische werkelijkheid van Atte Jongstra (1956), een wel als postmodern aangeduide auteur, niet eenduidig is laat zich daarbij raden -het heteroniemenspel met 'Arno Breekveld' spreekt boekdelen. Jongstra benadert zichzelf niet rechtstreeks, maar via omwegen. Een bont panorama van stukken passeert de revue: over literaire of buiten-literaire curiositeiten (de documentatie-woede van Atte Jongstra is boeiend), over familieaangelegenheden, over hilarische gebeurtenissen (fraai is een stuk over Prins Bernhard en bijvoorbeeld over Michael Zeeman), over levensfeiten in diverse stadia van zijn leven. Dit alles bijeengehouden door voetnoten met parallelle citaten van bekende schrijvers. Sommige stukken zijn weerbarstig; soms zijn er herhalingen, op andere momenten wordt de lezer overrompeld door de eigenzinnige, maar sympathieke, dikwijls mystificerende manier van in het leven staan van de ongrijpbare Jongstra. Met een fotokatern.