Terwijl in 1870 de Frans-Duitse oorlog volop woedt, wordt de Pruisische dichter en romancier Theodor Fontane (1819–1898) achter de Franse linies gevangengenomen. Hij wordt van spionage beschuldigd en ontsnapt ternauwernood aan het vuurpeloton. Maar daarmee is hij zijn leven nog helemaal niet zeker. Terwijl de Duitse legers verder oprukken en het Franse staatsgezag zienderogen afbrokkelt, wordt hij van de ene gevangenis naar de andere overgebracht, steeds dieper Frankrijk in. Keer op keer wordt hij aan ondervragingen onderworpen en moet hij spitsroeden lopen door woedende volksmenigten. Uiteindelijk belandt hij, samen met honderden andere gevangenen, op het gevangeniseiland Oléron aan de Atlantische kust. Terwijl achter de schermen een aantal machtige vrienden zich inzetten om het lot van de onfortuinlijke schrijver te verzachten en zijn vrijheid te verkrijgen, begint Fontane zijn belevenissen neer te schrijven. Op meesterlijke wijze vertelt hij over de vele gevaren en ontberingen die hij tijdens zijn odyssee door Frankrijk heeft moeten doorstaan. Maar hij vergeet ook niet zijn meelevende bewakers en sympathieke medegevangenen te vermelden. De mildheid, de psychologische diepgang en de fijnzinnige humor waarmee deze rasechte verteller zijn lotgevallen en impressies weergeeft, maken zijn herinneringen niet alleen interessant vanuit historisch oogpunt, maar ook tot een waar genot om te lezen. Wachtend op het vuurpeloton is de eerste Nederlandse vertaling van dit unieke ooggetuigenverslag van de Frans-Duitse oorlog. Naast de herinneringen van een van de grootste schrijvers van de negentiende eeuw, bevatten Fontanes memoires ook tal van verhalen over hoe gewone mensen, Fransen en Duitsers, de dramatische gebeurtenissen van het jaar 1870 hebben ervaren.