- Bij het gebed van de westerse kerken blijft dikwijls een kloof bestaan tussen god en de beperkte zondige mens, terwijl Christus zei: 'Het Koninkrijk der hemelen is in U lieden'. Het hindoeïsme kent zijn japa-yoga, de islam zijn praktijk van de dhikr en het boeddhisme zijn nembutsu. Al deze vormen van innerlijk gebed hebben met elkaar gemeen de voortdurende herhaling van een korte spreuk, zoals wij die kennen in de katholieke kerk bij de litanieën. Het verstandelijk denken verliest daarmee zijn superioriteit en men komt dan tot een onpersoonlijk bewustzijn. De dualiteit tussen het ik en het andere, tussen subject en object van het denken vervaagt. De mens laat de verschillende en onderscheiden dingen achter zich en maakt zich één met het Ene, de Enige, de Eenmakende. Dit is een bloemlezing uit een van de diepzinnigste facetten uit de oosters-byzantijnse kerk.


Aan de hand van talloze voorbeelden, niet alleen uit de bijbel maar ook van kerkvaders, kluizenaars en oosterse theologen, wordt hier een grondige studie gemaakt van het gebed. Het gaat vooral om het loskomen van materiele zaken en van negatieve gevoelens die de concentratie kunnen beletten. Het Jezusgebed is het belangrijkste; 'Heer, ontferm u over mij' wordt veel gerepeteerd zodat de juiste ontvankelijkheid ontstaat om Gods Geest te laten werken. Deze inhoud wordt in soms te zware taal gebracht. Ook kan men enige kritische vraagtekens plaatsen bij het omgaan met hartstochten, verleidingen, begeerten... die doen toch ouderwets-negatief aan voor de moderne lezer die niet net als kluizenaars en mystici zich verre houdt van het aardse gewone leven.