- bezinning op onze tijd, waarin sprake is van strijdige waarden, verbleekte idealen en onzekerheid over de toekomst. In Het offer van liefde ontwikkelt Verbrugge een prikkelende gedachtegang naar aanleiding van de vraag naar de wereldwijde populariteit van de erotische bestseller Vijftig tinten. Daarbij laat hij zien dat de postmoderne mens in staat van verwarring verkeert met betrekking tot de meest elementaire vorm van gemeenschap die van de liefdesrelatie. Bij uitstek in die (erotische) liefde komt een verlangen naar gemeenschap tot uitdrukking dat indruist tegen onze virtuele consumptiecultuur. Bij het ontvouwen van zijn gedachten laat Verbrugge zich inspireren door verschillende tradities en denkers: van de dionysische mysteriën, Platos Symposium en Aristoteles deugdethiek tot de middeleeuwse ridderroman, Foucaults idee van biomacht en Houellebecqs Elementaire deeltjes. Niettemin is Het offer van liefde een oorspronkelijke wijsgerige verhandeling, niet zozeer ontstaan uit theoretische interesse, maar uit existentiële noodzaak en zo dient het boek ook gelezen te worden! Over de auteur(s): Ad Verbrugge (1967) is als filosoof niet alleen actief binnen de academische wijsbegeerte. Hij stond aan de wieg van de beweging rond het thema `beroepseer en is oprichter en voorzitter van de vereniging Beter Onderwijs Nederland. Verbrugge was jarenlang adviseur bij het programma Buitenhof en zette samen met Clairy Polak het televisieprogramma Het Filosofisch Kwintet op de kaart dat komende zomer zijn derde seizoen beleeft.


Eerste deel van een tweeluik waarin de filosoof Ad Verbrugge onze virtuele consumptiecultuur analyseert. Geïntrigeerd door het merkwaardige succes van de driedelige erotische bestseller 'Vijftig tinten grijs' van E.L. James kiest hij als uitgangspunt in dit deel de problematiek van lichaam, seks, erotiek en liefde, waarbij hij de actuele vorm van die problematiek afzet tegen en belicht vanuit antieke en moderne wijsgerige en literaire tradities. Het beeld dat daaruit naar voren komt van de moderne mens en de samenleving, wordt gekenmerkt door ontbinding, gespletenheid en een verlangen naar heling. Verbrugge schrijft vlot, bij wijlen bezorgd als een ouder en gedreven als de goede schoolmeester die hij wil zijn, maar zijn gedragen zinnen kunnen niet verbergen dat de structuur en de diepgang van zijn boek te wensen overlaten.