'Te gelijk met deze regels ontvangt gij het eerste stukje mijner 'Bijdrage tot de geschiedenis van het wereldlijk en geestelijk costuum'. Zij is het resultaat mijner lectuur over dit onderwerp, sedert de wet op de kerkgenootschappen het ambtsgewaad binnen de wanden der bedehuizen heeft gebannen, en Synode zich met de toga-quaestie, die sints eenigen tijd de gemoederen in beweging brengt, onledig hield. Gij zult er de herkomst der vroegere en latere kerkelijke costumen in vermeld vinden. Zij zal uwe overtuiging bevestigen, dat het ambtsgewaad der leeraars in de nederlandsch-hervormde kerk nimmer een liturgisch karakter had, en slechts het overblijfsel is eener verouderde mode. Mogt zij medewerken tot bevordering van het doel dat zich de Synode bij haar open brief van 28. Aug. jl. voorstelde ... de afschaffing van mantel en bef, de algemeene aanneming der toga! Ik deel echter in uwe vrees, mijn Vriend, dat noch de aanprijzing der Synode, noch mijn geschiedkundige Bijdrage op sommigen leeraars en gemeenten de gewenschte uitwerking zal hebben. (...) Wat kan toch, mijn Vriend, met reden tegen de toga worden aangevoerd? Is zij niet eerwaardig door ouderdom? niet het gewone ambtsgewaad aller predikanten in Duitschland, Frankrijk, België? onzer luthersche, remonstrantsche en waalsche broeders in ons vaderland? werd zij zelfs niet door sommige vaderlandsch-hervormde leeraars nog in deze eeuw gedragen? kleedt zij niet deftig en achtbaar? is zij in den zomer geen luchtig, in den winter - men kan haar immers over het gewone kleed aantrekken - geen verwarmend gewaad? bedenkt zij niet menige wanstaltigheid, die den indruk der beste leerredenen zoo vaak verflauwt?' (G.D.J. SCHOTEL in zijn brief aan den Hoogeerw., Hooggel. Heer F.J. Domela Nieuwenhuis, bij wijze van voorwoord afgedrukt aan het begin).