kenner. Nu is Koenen's magnum opus verschenen: een samenhangende studie naar het hele terrein van de oudheid bij Gerhardt. In dit gedegen en uitstekend gedocumenteerde boek wordt duidelijk dat Gerhardt's werk inderdaad van a tot z is doordrenkt van de klassieke oudheid. De studie bestaat uit vier hoofdstukken. Allereerst geeft Koenen een biografisch getinte schets van Gerhardt's professionele carrière als studente, promovenda en lerares klassieke talen. Het tweede deel gaat uitvoerig in op Lucretius en Epicurus, de vertegenwoordigers van het antieke atomisme waarvoor Gerhardt zo'n merkwaardige (want niet onmiddellijk met haar eigen geloof sporende) fascinatie had. Gerhardt's proefschrift, een vertaling met toelichting van twee van de zes boeken van Lucretius' gedicht Over het wezen der dingen, krijgt terecht veel aandacht. Zo heeft Koenen zelfs de promotieplechtigheid (uit 1942) goeddeels in detail kunnen reconstrueren, met behulp van aantekeningen van aanwezigen. Uit de antwoorden van de promovenda aan haar opponenten blijkt eens te meer dat Gerhardt's onderzoek amper aan de huidige normen van wetenschappelijk werk zou voldoen. Zij ging duidelijk meer te werk als dichteres dan als onderzoeker. In het derde hoofdstuk staat Gerhardt's omgang met Vergilius centraal, met name haar beroemde vertaling van diens Georgica. Zowel hier als in het Lucretius-hoofdstuk wordt ook ingegaan op de aanwezigheid van de antieke dichters in Gerhardt's eigen dichtwerk. Het laatste hoofdstuk behandelt op soortgelijke wijze de invloeden van Homerus, Sappho en Plato. Met een kleine tachtig pagina's noten, bibliografie en indexen is dit boek een serieus product van wetenschap. (...) Onnodig te zeggen dat dit belangrijke, smaakvol uitgegeven boek verplichte kost is voor classici, neerlandici en bovenal de vele Gerhardt-lezers. Hier wordt iedereen wijzer van.' (VINCENT HUNINK in Streven, 2002, pp.667-68).