elke Amelander die overlijdt, sterft er minstens een handvol sterke verhalen. Hoog tijd de vertelsels die nog de ronde doen vast te leggen, dacht Barend Nobel.

Nobel, en voor hem zijn vader Wim, zien het vaak gebeuren. Jutters aan de toog, eentje het hoogste woord. De mannen buigen wat naar elkaar toe, de toon wordt fluisterend. En dan ineens die klap op de bar, met vlakke hand, gevolgd door bulderend gelach. Sterk verhaal.














































































































































































,,We horen hier soms de mooiste verhalen'', zegt Barend Nobel. ,,En als iemand overlijdt, dan verdwijnen die soms. Dat is zonde.'' Vader en zoon Nobel gingen op zoek naar een manier om de verhalen te laten voortleven. Een boekje moest het worden, besloten ze. Drie journalisten werden ingevlogen. Alledrie spraken ze met vele Amelanders, op zoek naar de smeuïgste en sterkste verhalen. Twaalf werden er gebundeld; de Amsterdamse illustrator Cecile Vrinten maakte er tekeningen bij.
SJOFELE PILOOT

En zo zijn daar de vertellingen over hoe de beruchte Amsterdamse oplichter Ari Olivier ooit het hoogste woord had in café Onder de Vuurtoren bij Hollum, onder het genot van een broodje kroket. En hoe een strandtenthouder zijn uitspanning ooit voor vierduizend euro liet afhuren door een gezelschap van sm-fanatici. Ook de legende van Rixt van 't Oerd ontbreekt niet.

Volgens Barend Nobel zullen de verhalen niet bij alle Amelanders bekend zijn. Natuurlijk, het verhaal over de sjofele piloot die ooit middenin de nacht een auto en een vliegtuig stal, waarmee hij door de lucht het eiland ontvluchtte; dat zullen de meeste Amelanders zich nog wel kunnen heugen. Maar de vertelling over de eilander timmermannen die zich lieten ronselen als scheepsbergers en Rotterdam een heel weekend op stelten zetten? ,,Die kent vast niet iedereen.''