Alle productspecificaties


Samenvatting




Elk jaar op 5 februari wil oma Agata haar kleindochter Agatina bij zich hebben, om haar te leren hoe ze de gebakjes moet bereiden ter ere van de heilige naar wie ze beiden zijn vernoemd. Terwijl ze de lekkernijen in de vorm van vrouwenborsten, de minne, aan het kneden zijn, vertelt oma over de vrouwen in hun familie. Behalve het recept van de gebakjes laat oma Agata vele opmerkingen, volkswijsheden en raadgevingen aan haar kleindochter na; ingrediënten die onmisbaar zijn om een vrouw van haar te maken. Daar, te midden van de geur van ricotta en chocola die in de keuken hangt, luistert Agatina ademloos naar lu cuntu, het verhaal van haar oma, en wordt de grootse geschiedenis van twee Siciliaanse families opgerakeld – vooral die van de vrouwen; trots of bekrompen, verlegen of hartstochtelijk als ze zijn. De stem van de jonge Agatina neemt de lezer mee door een eeuw lang geschiedenis, om zo kennis te maken met haar oma's, overgrootmoeders en tantes. Hun borsten hebben voor elk van hen een speciale betekenis: ze zijn groot of vrijwel afwezig, ongevoelig of uiterst vruchtbaar, ze worden schaamteloos bemind of juist verwaarloosd door onverschillige mannen, ze zijn gezond of ziek, en ze vormen de sleutel tot het onthullen van de intiemste geheimen van de vrouwen met hun trots en hun buitengewone vermogen zich te onderwerpen aan de keiharde wetten van de mannenwereld.
Recensie(s)




Elk jaar maakt oma Agata met haar kleindochter Agatina gebakjes in de vorm van vrouwenborsten ter ere van hun naamheilige terwijl ze het verhaal over de vrouwen in hun familie vertelt. Borsten, oftewel 'minne', spelen een grote rol in dit boek dat op Sicilie speelt: van de afgesneden borsten van de heilige Agata, tot de verschillende gevallen van borstkanker en amputatie bij de vrouwen in de familie. Het boek bevat verschillende verhaallijnen. Van de grootouders, van Agatina met haar grootmoeder, van de jaren dat Agatina bij haar andere grootouders woont omdat haar ouders geen tijd voor haar hebben, van haar onderdanige leven met de dominante Santino. Een en ander is min of meer chronologisch beschreven, maar niets is echt uitgewerkt, ook de karakters niet. De invloed van de maffia komt regelmatig aan de orde, maar ook niet meer dan dat. Het verhaal leest gemakkelijk, maar is nergens echt boeiend. Op de voorkant een foto van de speciale borstengebakjes die Agata maakt. Achterin een kort interview met de auteur en een aantal leesclubvragen. De schrijfster (1956) is geboren op Sicilie en was er actief voor de preventie van borstkanker