In de zomer van 1995 wordt Jef Geeraerts geconfronteerd met de dood van twee geliefde wezens. Levenshonger, erotiek en nostalgie blijken de enige remedie te zijn tegen de acute sterfangst die hem bevangt. Hij herinnert zich hoe hij veertig jaar eerder, in Belgisch Kongo, onder invloed van de jonge zwarte vrouw Mbala uit zijn beklemmende westerse keurslijf kon losbreken. Hun gepassioneerde leven kwam abrupt ten einde toen in een rivier goud werd gevonden. Die ontdekking zou jaloezie, chantage, en uiteindelijk zelfs moord veroorzaken.
GOUD verweeft op briljante wijze Geeraerts' hedendaagse bestaan met de zegeningen en gruwelen uit zijn verleden.
Recensie(s)

Novelle, waarin Geeraerts teruggrijpt op zijn ervaringen in Belgisch Kongo, waarmee hij zich begin jaren zeventig middels de klassieke Gangreen-reeks een omstreden reputatie verwierf. In de stijl, telkens een lange zin zonder punt of komma, zoals toegepast in Gangreen 1, vertelt hij afwisselend twee verhalen. Het cursief gedrukte tweede voert terug tot 1955 waarin hij met Ekwata, de broer van zijn vrouw Mbala, goud vindt, wat catastrofale ontwikkelingen tot gevolg heeft. In het eerste verhaal wordt het rustige leventje met vrouw Eleonore in Belgie in 1995 ruw verstoord door de dood van zijn vader en de kat Zina. De schrijver manifesteert zich hier voor zijn doen opvallend subtiel en poetisch. De uitgever verwoordt het treffend: 'de enige remedie tegen hun acute sterfangst is te vinden in de erotiek, de levenshonger en de nostalgie, het najagen van verloren momenten'.