HET IS 1976. De jonge Josepha Schlupfburg, drukker in een klein Thürings stadje, is zwanger - en ongehuwd. Dromerig door de veranderingen die in haar lichaam plaatsvinden, wil Josepha haar kind een geschiedenis meegeven. Samen met haar overgrootmoeder, bij wie ze in huis woont, legt ze daarom gedurende haar zwangerschap elf genoeglijke, hoewel vermoeiende, etappes af van de Gunnar Lennefsen-expeditie, om zich zo haar familie te herinneren. Niet dat Gunnar Lennefsen ooit bestaan heeft, maar de naam roept dat noordelijke op wat de vrouwen voor een expeditie noodzakelijk achten. Op een imaginair filmdoek beleven de beide vrouwen - onder het genot van een cognacje de wederwaardigheden van de Schlupfburgs, de Wilczinski's, de Hebenstreits en de Globotta's. Op hun expeditie, die deze hele eeuw omvat en van Oost-Pruisen tot Neurenberg reikt, wemelt het van de pronte moeders, de buitenechtelijke kinderen en de opgewonden en vervolgens afwezige vaders. In deze epische en magische vertelling voert Kathrin Schmidt de lezer langs honderd jaar Duitse familiegeschiedenissen. In krachtige, lyrische taal, vol humor en erotiek, schrijft ze daarmee tegelijkertijd een geschiedenis van het Duitsland van deze eeuw - van het keizerrijk, van de nazitijd, van omwentelingen en rampspoed, van het leven 'aan de andere kant van de in het jaar 1949 kennelijk definitief vastgestelde grens'.