Samenvatting

Dit boek is bedoeld voor lezers die hun zekerheden zijn kwijtgeraakt, maar er graag nog een paar hadden willen houden. Kan dat of wordt dat gesjoemel, een soort voor de gek houden van jezelf? De schrijver gaat op deze vraag in. Hij start zijn verhaal met de behoefte aan zekerheden die mensen erop na houden en de manier waarop ze gewoonlijk in die behoefte kunnen voorzien. Die loopt vanaf de zo geruststellende dagelijkse routine tot het godsdienstig geloof als laatste vastigheid. Totdat de bodem uit al die zekerheden weggezakt blijkt te zijn. Veelal een schrikbarende ontdekking: de boot maakt slagzij, verliest zowat alle lading en dreigt te zinken. De schrijver noemt dit het 'alles wankelt-gevoel'. Alle hens aan dek, is dan het parool. Maar een mens kan nu eenmaal niet over zijn eigen schaduw springen, noch zichzelf - zoals baron van Münchhausen - aan zijn eigen rol (wij zijn het zelf die onze zekerheden voor zekerheden uitgeven) lijkt op een catastrofe te moeten uitlopen.
Recensie(s)

Kuitert schrijft hier voor hen die door het wegvallen van het collectieve houvast in de geloofstradities hun religieuze zekerheden zien wankelen. Richtte hij zich in zijn 'Algemeen betwijfeld christelijk geloof' (15 drukken, vertelt de uitgever met begrijpelijke trots) op de geloofsinhoud, nu wijst hij op de betrekkelijke betekenis van geloofstradities: het zijn ruwe schetsen van God, die de ervaringen van vorige generaties samenvatten en waarmee wij als zoekontwerpen op pad mogen gaan. Drie hoofdstukken meewankelend, maar door Kuitert geschraagd, komt de lezer dan uit bij een nieuw element bij hem: de ervaring ofwel bevinding, mystiek die de wereld en de cultuur serieus neemt. In zijn uitwerking blijft Kuitert aan de buitenkant: 'Wat moeten we ons voorstellen bij 'God vinden'?' Zo blijft de lezer tussen het puin van de traditie zitten met de kwellende vraag: hoe kom ik aan die ervaring? Als altijd schrijft Kuitert onderhoudend, zij het ook wat breedsprakig. Geestelijke onzekerheid zal velen naar het boek doen grijpen. Minstens 10 drukken lang. Toptien-boek.
(Biblion recensie, J. Kleisen.)