Samenvatting

Terwijl Laura en Mary op de uitgestrekte prairie wonen, leeft Almanzo Wilder met zijn broer en zusjes op de grote boerderij van zijn vader in het noorden. Hij vindt het werk op de boerderij veel leuker dan naar school gaan, en als het even kan blijft hij thuis om zijn vader te helpen. Als hij tien jaar oud is, mag hij zijn eigen ossenspan africhten, maar de ossen doen lang niet altijd wat hij wil! Het liefste zou Almanzo bij de paarden willen helpen, maar daar vindt zijn vader hem nog te klein voor. Om zo snel mogelijk groot te worden, eet hij elke dag een heleboel. Hij begrijpt niet dat zijn varkentje van veel eten wel snel groeit, maar dat het bij hemzelf niet erg veel helpt...
Recensie(s)

De 9-jarige Almanzo woont op een boerderij in Noord-Amerika. Af en toe moet hij naar school, maar vaak is er zoveel werk dat de kinderen thuis gehouden worden. Almanzo heeft daar geen bezwaar tegen want hij houdt van dat werk en wil later ook boer worden. Het verhaal speelt in het 2e gedeelte van de vorige eeuw. Gedetailleerd en met kennis van zaken wordt er verteld over de werkwijze uit die tijd en over wat er het hele jaar door op zo'n boerderij moet gebeuren. Ook aan het heerlijke eten dat de moeder van eigen producten maakt wordt veel aandacht geschonken. Almanzo komt naar voren als een rustige jongen die veel van dieren houdt. Zijn ouders zijn verstandige, hardwerkende mensen. De stijl is direct. Bijzonder goed is de geborgen sfeer in het gezin beschreven. Dit deel van de "Kleine Huis"-serie kan heel goed apart gelezen worden omdat de auteur hierin de jeugd van haar man vertelt. Het feit dat alles "echt" gebeurd is maakt het boek extra aantrekkelijk. De zw./w. krijttekeningen passen goed bij de sfeer van het verhaal. Hoewel de hoofdpersoon een jongen is, zal het boek meer door meisjes gelezen worden.
(Biblion recensie, Marijke van Dijk-Ouwenbroek.)