Tussen de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie breekt de oorlog uit. De politieke leiders zijn niet in staat de beperkte oorlogvoering te beheersen. De strijd escaleert tot een niveau waarop het eerste kernwapen wordt ingezet. De journalist /publicist Anton Andreas Guha houdt over een en ander een dagboek bij. Het begint op 26 juli, eindigt op 29 augustus. Jaartal onbekend. Het dagboek beschrijft vijf weken 'leven' in Frankfort, waar de auteur als journalist werkt. Het begint nog betrekkelijk rustig ("Doodsbleek en met stomheid geslagen komen de collega's de nieuwsredactie binnen"). De dreigende kernoorlog ontwricht de Westduitse maatschappij, er komt een chaotische volksverhuizing op gang. Dan, 12 augustus: "De transistorradio's doen het nog wel. BBC Londen bevestigt een massieve Russische atoomaanval op de Amerikaanse raketbases in de Bondsrepubliek." 21 augustus: "De plaats waar Mainz en Wiesbaden lagen biedt een groteske aanblik, eerder verbazing over de volmaaktheid van de vernietiging dan schrik. Je denkt dat je zintuigen je bedriegen. Een asgrauwe woestijn, een vlakke, reusachtige akker, platgewalst." 22 augustus: "Was het een man of een vrouw? Het gezicht was onherkenbaar. Het andere lichaam probeerde naar ons toe te kruipen. Gorgelend gesteun, ondraaglijke pijnen. 'Water, water!'. Geerts kon ze niet van de kledingresten ontdoen, anders had hij de huid mee afgestroopt." 23 augustus: "De kinderen sterven nu allen, snel en stil. Een korte fase van braken, koorts, buikloop, keelontsteking, bloedingen. Gewichtsverlies - dan is het voorbij." 29 augustus: "Ik heb het glas met het poeder in één teug leeggedronken. Rust stroomt door me heen. M'n lichaam begint van me af te glijden. Ik heb nergens meer pijn. Ik ga naast Tina liggen. Eindelijk, eindelijk vrede!" 'Een huiveringwekkend boek', aldus prof. Hylke Tromp in het voorwoord. Het lezen ervan "is te vergelijken met kijken naar een documentaire waarin te zien is hoe de nucleaire vernietiging van de eigen woonplaats wordt voorbereid en uitgevoerd." Een (in West-Duitsland goed verkocht en nu vertaald) dagboek dat bedoeld is als waarschuwing. Een boek dat er derhalve naar streeft fictie te blijven.