EERSTE MONOGRAFIE OVER HET WERK VAN BEELDEND KUNSTENAAR NICK ANDREWS Nick Andrews (Londen, 1972) is een flamboyante kunstenaar wiens werk zich situeert in een ruime schilderstraditie die gaat van Velazquez naar Cezanne, van Gericault naar Turner, van Soutine naar Braque, van Manet naar Matisse. In Andrews' werk wordt er gefeest, geposeerd, onthuld en verborgen. Zijn kleurrijke schilderijen, aquarellen en schetsen trachten elk onderwerp geduldig te doorgronden tot de essentie kan worden blootgelegd. Dit overzichtsboek met de nadruk op zijn recente werk is een waarachtige ode aan het leven. Deze Britse schilder, die al jaren in Belgie werkt en bekend is vanwege zijn samenwerkingen met muzikanten als Dez Mona en schrijvers als Jeroen Olyslaegers, bouwde los van alle hedendaagse tendensen gestaag een eigen oeuvre uit. Hij doet dat niet door te proberen telkens een volledig nieuw schilderij te maken (of te dromen dat het volledig nieuw is), maar integendeel door telkens te pogen hetzelfde werk te maken, maar dan nog beter. Andrews is een virtuoze tekenaar. Vaak zijn de schilderijen gebaseerd op schetsen. Die worden dan voorzien van opvallende kleuren, die vroeger nogal systematisch werden aangebracht: eerst de basiskleuren blauw, rood en geel, dan paars en groen. Tussen deze kleurvlakken blijven vaak witte spleten over, die onwillekeurig aan Rik Wouters deden denken. De reeksen die hij schildert, varieren sterk: van imaginaire landschappen tot theaterscenes, van desolate pretparken tot taferelen uit het nachtleven. Maar wat ook het onderwerp is, zijn schilderijen zitten altijd vol leven