Samenvatting

In april 1916 debuteerde de twintigjarige dichter Paul van Ostaijen met Music-Hall. De bundel kwam totaal onverwacht. Niet eerder had een dichter met zoveel overgave het moderne leven omarmd. In swingende verzen beschreef Van Ostaijen het leven in een moderne stad, vol elektrische trams, cinema's en variététheaters. En daar waar hij zich aan de gebruikelijke onderwerpen van de Vlaamse poëzie waagde - de jubelende natuur, het glorierijke middeleeuwse verleden, de herfst, de liefde - deed hij dat met groot misprijzen voor de traditie. 'Zij die voor mij kwamen en dichters waren,' schreef hij in 'Herfst', 'hebben gezegd: de Herfst was 't schoonste getij'. Maar, riposteerde Van Ostaijen: 'zo kan ik de herfst niet voelen, zo is hij niet in mij'. Hier was een jonge dichter opgestaan die zijn eigen weg baande en die zich weigerde te voegen naar om het even welke poëticale of politieke norm.
De jubileumuitgave van deze prachtige bundel, een van de mooiste uit de Nederlandse letteren, bevat een verhelderend nawoord
Recensie(s)

1906 verscheen'Music Hall' , de eerste dichtbundel van Paul Van Ostaijen, een van de grootste Nederlandstalige dichters. De bundel behoort tot de klassiekers van de Nederlandstalige literatuur. Uitgeverij Polis heeft van deze verjaardag gebruiktgemaakt om een schitterende editie op de markt te brengen met, naast alle gedichten uit 'Music Hall', twaalf tekeningen van Jos. Léonard, alsook enkele originele illustraties. Matthijs De Ridder heeft de poëziebundel vervolledigd met vijf gedichten die destijds niet in de oorspronkelijke bundel waren opgenomen. Na het lezen van de poëzie dient de lezer absoluut ook het 'Nawoord' van Matthijs De Ridder te lezen, vanaf pagina 103. De poëzie en figuur van Paul Van Ostaijen, zijn belang voor de Vlaamse beweging en het vernieuwend en revolutionair karakter van zijn poëzie worden op heldere wijze in de historische context geplaatst van de beginjaren van de Eerste Wereldoorlog. Na het lezen van dit 'Nawoord' zal het herlezen van de poëzie een totaal andere, vollere en ruimere betekenis krijgen. Een absolute meerwaarde voor de Vlaamse poëzie.