''Zacht voor kleuren, hard voor vlekken.'' Deze slagzin afkomstig uit de wasmiddelenreclame
is afgeschreven en stoffig. Maar na een wasbeurt weer fris
genoeg voor hergebruik.
In 1954 huppelde ik in korte broek de school binnen. Nu in 2015 loop ik er
in kostuum weer uit. Als consument, leerkracht, schoolleider, opleider, ontwikkelaar,
auteur, ondernemer, adviseur en inspecteur heb ik mezelf alle
hoeken van de school laten zien.
Nu schrijf ik op hoe het in mijn ogen was, hoe het is en hoe het mogelijk
verder zal gaan. Het is een persoonlijk verhaal zonder wetenschappelijke
pretentie. Wel hoop ik de lezer af en toe te verleiden tot een doorkijkje en
een glimlach.
Het boek bevat kleuren zoals kansen bieden en een gezond zelfbeeld
ontwikkelen, en dit met bemoediging als de algemene onderlegger. Maar
de wereld bestaat niet alleen uit kleuren. Pesten is een van de meest donker
gevlekte tegenhangers van al dat moois. Maar we zien veel andere vlekken
en vlekjes zoals: geen doorzettingsvermogen opbouwen, faalangst
ontwikkelen, de lat te laag leggen en beroerd uitleggen.
Het geheel betreft zes hoofdstukken, met in het eerste hoofdstuk enkele
persoonlijke ervaringen als kind, schoolleider, ouder en inspecteur van het
onderwijs. In de volgende drie hoofdstukken staan achtereenvolgens de
leerkracht, de schoolleider en de ouder met de opvoeding centraal. Dan
komt de vraag aan de orde wie de baas is in scholenland. In het laatste
hoofdstuk waag ik het een blik te werpen in de toekomst van het funderend
onderwijs.
Ten slotte is er nog een supplement met een chronologisch overzicht van de
belangrijkste ontwikkelingen in het primair onderwijs van 1950 tot heden.
Ik probeer zacht voor kleuren en hard voor vlekken te zijn en ik schrijf
daarover met een glimlach. Met een serieuze glimlach wel te verstaan.