In dit boekje wordt de aandacht gericht op een speciale dag uit het leven van dr. Klaas Schilder. Als een onverwachte en frisse wind was zijn werk door de gereformeerde wereld van het vooroorlogse Nederland gewaaid. Rond zijn persoon ontwikkelde zich tegen het eind van de dertiger jaren een stormfront van kerkelijke spanningen. Door de ontlading in de Vrijmaking van 1944 en tijdens de opluchting van de bevrijding in 1945 zijn de Gereformeerde Kerken vrijgemaakt ontstaan, waarvan hij de voortrekker was. We gaan nu terug naar die dag waarop deze voorganger, professor Schilder, in het middelpunt stond van een hoogtijdag, een dag van eensgezindheid rond de Theologische School van de Gereformeerde Kerken in Nederland.

Het was de 17e januari 1934, toen hij zijn werk als professor in Kampen begon met het uitspreken van een redevoering. Strikt persoonlijk kan menig mens op een bepaalde dag wijzen, die een keerpunt in zijn leven vormde, achteraf beschouwd. Maar kan één dag in het leven van wie dan ook zoveel betekenen dat die voor anderen interessant is? Dat kan, als het gaat om het werk dat op die dag begonnen werd, werk dat zoveel sporen in kerk en theologie nagelaten heeft. Het is vijfenvijftig jaar geleden dat professor dr. K. Schilder met het uitspreken van zijn eerste rede zijn werk als kerkelijk hoogleraar aanvatte, die taak met z'n bijzondere kansen van invloed op leerlingen en lezers, op theologie en kerk. Een inaugurele rede geeft een start- of een standpunt te zien, een principiële bezinning op een onderdeel van het toegewezen vakgebied of een eerste presentatie van het gekozen werkprogram. Daarom is het belangrijk dat nu voor het eerst Schilders inaugurele rede volledig en herkenbaar wordt uitgegeven.