Uitgangspunt van deze studie is de leer aangaande de sleutels van het hemelrijk. Niet alleen in de prediking maar ook op het huisbezoek hebben wij ons te stellen onder het gezag van het Woord van God. Daarin staat centraal de verzoening met God door onze Here Jezus Christus. De zielszorg is dus een zaak van doctrina (leer). In het pastorale gesprek wordt de doctrina toegespitst op het leven van elk gemeentelid afzonderlijk in 'private vermaningen'. 'Deze 'private vermaningen', waarin ook de ouderlingen hun ambtstaak vinden, kunnen zich — in geval van hardnekkige weerstand tegen de wil van God — verscherpen tot vermaan in het kader van de kerkelijke tucht. Het is de doctrina, die in dat geval met behulp van de disciplina van de kerk zichzelf presenteert aan de hardnekkige zondaar', p. 18.

In moderne zielszorg-concepten worden de lijnen heel anders getrokken. Zij zijn gefundeerd op de resultaten van de moderne anthropologic. Daarom richten ze zich niet op de goddeloze, maar op de radeloze mens. Van schuld voor Gods aangezicht is geen sprake meer. Dus evenmin van verzoening.

Tegenover de moderne 'counseling'methodieken stelt Trimp de raad en wijsheid in de bijbelse zin van het woord. 'Zoals de boodschap van de rechtvaardiging vraagt om de verkondiging en de leer van de kerk en de plicht tot heiliging tot de mens komt in het vermaan en de disciplina van de kerk, zo wordt de wijsheid tot het leven o.m. geschonken in de 'raadgeving' als wezenlijk onderdeel van de parakiese van de ambtsdragers', p. 51.

Deze studie geeft in kort bestek een duidelijk overzicht van de gereformeerde en moderne visies op de zielszorg.