Als in oktober 1999 de legendarische Nederlandse band Q65 nieuw leven wordt ingeblazen, is drummer Hans Waterman erbij. Waterman heeft op dat moment al een schitterende rock-'n-roll carrière achter de rug. Hij drumde als zestienjarige in de al even legendarische Cuby and the Blizzards en maakte deel uit van Solution, de band van Jan Akkerman en de Engelse band The Pretty Things. Met Q65 lijkt hij in 1999 wederom te gaan horen bij de grote namen uit de Nederlandse popmuziek, maar voordat ze opnieuw geschiedenis kunnen schrijven, krijgt Wim Bieler een hartstilstand.
De dood van Bieler is voor Hans Waterman mede de aanleiding om Drumsolo te schrijven. Niet alleen om zijn eigen muziekgeschiedenis vast te leggen, maar ook om woorden te vinden voor een tijd die buitengewoon heftig was.
Hans Waterman is niet alleen een uitstekend drummer met een grote staat van dienst, hij is ook een schrijver met soul. Dat laat hij zien in Drumsolo, waarin hij met gevoel voor veelbetekende details zowel over zijn eigen rock-'n-roll-leven schrijft, als over de hoogtijdagen van de Nederlandse
popmuziek.
rec. Hans Waterman (1949) is een Nederlandse drummer van internationale klasse met een indrukwekkende staat van dienst. In dit boek beschrijft hij zijn muzikale carriere, eerst rhythm & blues bij 'Cuby & the Blizzards' (1965-1968, met Harry Muskee, Eelco Gelling en Herman Brood), daarna meer symfonische jazzrock bij 'Solution' (1970-1983), en ten slotte als begeleider van Jan Akkerman (1983-1986) en de Engelse 'Pretty Things' (1986-1994). Tussendoor komen nog vele facetten van de rock & roll aan bod, zoals ontmoetingen met Van Morrison en Jimi Hendrix, onbetrouwbare managers, het leven 'on the road' en natuurlijk de onvermijdelijke groupies en drugs. Een interessant leven, eerst in het centrum van de Nederlandse popmuziek, daarna meer in de commerciele periferie, maar nog altijd in dienst van de muziek. Watermans drumwerk is beter dan zijn schrijfstijl ('een schraal leefbudget', 'de drukkende zwaartekracht van het verleden'), maar daarvan afgezien is dit een bijzonder interessant en zeer onderhoudend beeld van de glorietijd van de Nederlandse popmuziek.