PIJNACKER

Pijnacker, mijn lief klein dorpje, Jou heb ik een lied gewijd,

In jou land en en je polders, Voeren wij onz'levensstrijd,

Aan jou gronden en je akkers, Aan je plassen en je vaart, Voelen wij ons saamverbonden.

Daar staat ook ons huis en haard.

Pijnacker, mijn lief klein dorpje, Velen zag je henengaan, Maar jou eeuwenoud verleden, Geeft nog red en tot bestaan, Ook al was jouw scheven toren, Oud en moe, "der dagen zat", Boog het moede hoofd terneder, Of hij zelfmoordplannen had.

Pijnacker, mijn lief klein dorpje, Met je tuinen en je wei,

Met je schapen en je koeien, En je venen en je klei,

Met je eeuwenoude huizen, En je kronkelende pad, Nimmer zal ik jou verguizen, 'k Reb je liever als een stad!

Uit het Nieuws- en Advertentieblad van 9 augustus 1946

INLEIDING

Wanneer je bij het napluizen van het gerneentelijk oud-archief en de oude boekwerken over Delfland en Pijnacker allerlei Ieuke en interessante beschrijvingen tegenkomt, dan bekruipt je weI eens het verlangen om eens even een kijkje in die oude tijd te mogen nemen. Maar we zullen het moeten doen met wat over "toen" werd geschreven en gezegd. "Pijnacker in oude ansichten" geeft een beeld van de periode van omstreeks 1880 tot rand 1930. Toeh wil ik u - ter vergelijking met nog oudere tijden - enkele passages uit "De Nederlandse Stad- en Dorp-Beschrijver" door L. van Ollefen (anno 1793) niet onthouden. Daarin wordt Pijnacker als voIgt beschreven: .Dit dorp is mede een der schoonste en oudste van alle de Delflandsche dorpen, weshalven het de aandacht van onze Leezers wei verdient. Het ligt omtrent een groot uur gaans van de Stad Delft en omtrent twee en een half uur van Rotterdam en's Haage, op de alleraangenaamste wijze omringd van schoone weilanden ", en " 't heeft goede gepuinde en wel-onderhoudene wegen en een zeer schoone ruime vaart, welke van Delft afstroomt, en niet alleen aan Pijnacker, maar ook aan alle de landlieden daaromtrent woonende, veel gemaks en te gelijk voordeels verschaft, vermits de goederen derzelven zo wei per schuit als per wagen vervoerd kunnen worden: Pijnacker wordt om deszelfs aangenaame Zigging veel bezocht, vooral van de geenen, die des zomers het zogenaamde groote Westland voor een speelreisje omrijden. "

Toen waren er geen problem en van weI of niet een autoloze zondag, want "aUe zondagen vaart een schuit op Rotterdam; maandag een op 's-Graavenhaage; dinsdag een, donderdag drie en saturdag een op

Delft" Men kon toen toch ook uit de voeten. Maar ja, wij hebben de vaart gedempt... Toch nog net iets te vroeg? Nu genoeg over die hele oude tijd.

Wanneer u dit boekje straks op uw gemak eens doorleest zult u bij het zien van de vele oude - voor u wellicht bekende - plekjes ongetwijfeld met enige weemoed terugdenken aan die tijd van vroeger. Het Pijnacker anno 1880 is niet meer te vergelijken met het Pijnacker anna 1974. Toen waren er schilderachtige plekjes, waar nu blokken flatwoningen en eengezinswoningen staan. Het oude heeft in vele opzichten plaats moeten maken voor nieuw. En hoe kan het ook anders, Iedere ontwikkeling en groei van een dorp gaat met grote veranderingen gepaard. Tegenhouden is niet mogelijk. Ook is er verandering gekomen in de Ieefgewoonten van vroeger en nu. Vroeger kon het met paard en wagen; nu is het een snelle auto, trein, vliegtuig of vrachtauto, Zo zijn er nog vele verschillen op te noemen. En al dat nieuwe, dat zich steeds verder ontwikkelt, heeft tot gevolg dat er vee1 van vroeger moet wijken. Want we moeten verder. Een Chinees wijsgeer heeft eens gezegd: "Wees niet bevreesd Iangzaam vooruit te komen, maar wel stil te blijven staan". Het is aileen jammer dat wij vandaag de dag in veel opzichten "op hoI zijn geslagen", Bekijkt u de foto's van toen nog eens en vergelijk die met het heden. Bedenk daarbij dan ook dat elke verandering zijn nut he eft gehad.

Graag wil ik degenen die mij op welke wijze dan ook hebben geholpen met het aandragen van gegevens, waar mijn geheugen tekort schoot, het beschikbaar stellen van foto's en dergelijke hartelijk danken voor de spontane medewerking.