Leesvouw, omslag wat beschadigd.
Vertaald door H. van der Burght en B. Spekman.

Jacques Duquesne laat - met een aantal schrikwekkende voorbeelden - zien hoe de priester uit de gewone samenleving is uitgeschakeld. Hij beperkt zich daarbij niet tot een bepaald land maar stelt het priesterprobleem mondiaal. Hij geeft niet allen een overtuigende analyse, maar wijst ook de mogelijkheden voor de toekomst.

Jacques Duquesne (geboren in Duinkerken op 18 maart 1930) is een Franse journalist en schrijver.
Als jongere sloot hij zich aan bij de Christian Student Youth (JEC). Secretaris-generaal van de ACJF in 1954, hij werd in oktober 1955 verkozen tot voorzitter van de Jeugdraad van de Franse Unie, wat hem ertoe bracht veel te reizen in de voormalige koloniën van Afrika.
Hij werkte eerst bij La Croix als verslaggever (1957-64), hij landde in Algerije voor zijn eerste rapporten vlak na de beroemde slag om Algiers, daarna bij PanoramaChristien (1964-70) en L'Express (1967). -71). In 1972 nam hij deel aan de oprichting van het tijdschrift Le Point, voordat hij redacteur werd (1974-77). Vervolgens werd hij directeur van de publicatiegroep van La Vie (1977-1979).

Hij keerde terug naar Le Point, waar hij President en Chief Executive Officer werd (1985-1990). Ten slotte bekleedde hij in 1997 de functie van voorzitter van de raad van commissarissen van L'Express. De afgelopen vijftien jaar was hij voorzitter van de Association for the Support of the Principles of Humanist Democracy, die toezicht houdt op de hele SIPA-groep - Ouest-France.

Hij heeft verschillende romans en talloze essays op zijn naam staan, sommige over religieuze thema's.