De Nederlandse kunstenaar Berend Strik verkent de relatie tussen de creatieve ruimte en de esthetische concepten via de studio's van internationale hedendaagse kunstenaars. Zijn project begon in Marcel Duchamps atelier in Manhattan, een architecturale ruimte waarvan het gebruik mettertijd is gewijzigd maar waar de herinneringen levendig blijven. In de loop der jaren werd dit eerste bezoek gevolgd door vele andere, onder meer aan de ateliers van Jackson Pollock en Lee Krasner, van John Baldessari, Martha Rosler en Henry Taylor, of de performatieve ruimte van Melati Suryodarmo en de conceptuele ruimten van James Lee Byars. Strik fotografeert deze ruimten, vergroot ze en drukt ze af voordat hij het oppervlak bestikt en er kleuren en tactiele stoffen aan toevoegt om die delen van het beeld te beklemtonen die hij belangrijk acht. Hij eigent zich het onderwerp van de kunstenaar toe en vervormt de realiteit ervan. Door nieuwe lagen aan te brengen voegt hij informatie toe, geeft hij het onderwerp een persoonlijke interpretatie en maakt hij er zijn eigen werk van. Hij spitst zich vooral toe op de mythe van het kunstenaarsatelier, de historisch bevoorrechte ruimte voor artistieke creativiteit en de onmogelijke belofte van een blik in de geest van de kunstenaar. Teksten geschreven door Berend Strik in samenwerking met Marja Bloem en gebaseerd op zijn ontmoetingen en gesprekken met de kunstenaars. Vormgeving door Irma Boom.