Nederlands Kunsthistorisch Jaarboek/ Netherlands Yearbook of History of Art, vol 61. 'Kunst' en 'wetenschap' worden veelal beschouwd als geheel verschillende uitingen van de menselijke cultuur. Deze aflevering van het Nederlands Kunsthistorisch Jaarboek is gewijd aan de uitzonderlijk rijke en complexe verhouding tussen beide in de vroegmoderne Nederlanden. De vroegmoderne tijd was in de Zuidelijke Nederlanden en later in de Republiek niet alleen een bloeitijd van de kunsten, maar ook van de wetenschappen. Deel 61 van het Nederlands Kunsthistorisch Jaarboek (NKJ) is gewijd aan de uitzonderlijk rijke en complexe verhouding tussen beide in de vroegmoderne Nederlanden, een relatie die veel verder ging dan het gebruik van lineair perspectief in de schilderkunst. Zowel in theorie als in de alledaagse praktijk was de grens tussen ‘kunst’ en ‘wetenschap’ nauwelijks te trekken, en deed deze er feitelijk ook weinig toe. De termen ars en scientia waren geen opposities, maar liepen vloeiend in elkaar over. Kunstenaars oefenden zich in de weergave van de menselijke anatomie; natuuronderzoekers dachten diepgaand na over de representatie van voorheen onbekende levensvormen; en vermogende burgers legden verzamelingen aan, waarin naturalia en artificalia ogenschijnlijk kris-kras door elkaar werden tentoongesteld. Thema’s die in dit deel onder meer aan de orde komen zijn de rol van pictografie, uiteenlopende theorieën over licht en kleur en de invloed van de Cartesiaanse filosofie op de kunsttheorie.