Deze bundeling van Presikhaaf, het verhaal van een landgoed - deel I en II, brengt de verhalen van Piet Schreuder over Presikhaaf opnieuw onder de aandacht. Voor het optekenen van deze geschiedenis, bracht hij menig uur door in archieven en aan de tafels van oudere in- en omwoners van het landgoed. Ook beschrijft hij veel van de ervaringen die hij zelf in deze geliefde Arnhemse omgeving opdeed.

Piet Schreuder (1925) werd geboren in de Vogelwijk van Arnhem. In 1933 verhuisde hij naar Plattenburg. Hij ontdekte dat de buurtbewoners het landgoed Presikhaaf als hun achtertuin beschouwden. Schreuder leerde als lid van verschillende verenigingen de bewoners en hun belevenissen in de wijk en het bos kennen. Hij verdiepte zich steeds meer in de geschiedenis van het landgoed. Van daaruit maakte hij de bezetting, evacuatie, terugkeer en herbouw van de stad mee. Met lede ogen zag hij aan hoe na de oorlog een groot deel van het bos en de witte villa op het landgoed, het Esperantohuis, werden gesloopt.
Sindsdien tracht Schreuder de omgeving in ere te herstellen, want “mens en natuur gaan mij zeer ter harte, zeker in een omgeving die eens zo mooi was.” Hij nam deel aan een Komitee en Werkgroep om deze ‘grote fouten’ te corrigeren en schreef vele verhalen over Presikhaaf. Zijn columns en artikelen verschenen in de Oost Koerier en hij bundelde zijn verhalen in twee boeken. Enkele van zijn verhalen werden bekroond en gepubliceerd door Het Gelders Schrijvers Kollektief en Literair Festival de Wintertuin.

Deze uitgave is niet alleen een ode aan Presikhaaf, maar ook aan de schrijver, die de lezer meevoert in de vrolijke en dramatische belevenissen van de wijkbewoners van toen, en de problematiek van natuur en milieu van dit oostelijke deel van Arnhem.