De wijze waarop Jay Haley zijn cliënten benadert is erop gericht de problemen op te lossen binnen het kader van het gezin. De nadruk ligt dus niet op het individu. Elk symptoom dat zich voordoet wordt eerst duidelijk geformuleerd aan de hand van wat uit gesprekken met gezinsleden en andere naaste familieleden kan worden opgemaakt; daarna wordt een plan opgesteld om in de maatschappelijke situatie van de cliënt te interveniëren. Deze nadruk op de maatschappelijke context - problemen geplaatst in het licht van ruimere systemen als buurt, school en werk - impliceert dat ook de therapeut zelf een deel is van die maatschappelijke controlesituatie waarin de problemen ontstaan. Voor een succesvolle aanpak is het voor de therapeut van essentieel belang zich van dit dilemma bewust te zijn en er op de juiste manier mee om te gaan. Directieve gezinstherapie is een gedegen handboek dat ook de minder ervaren therapeut de weg wijst binnen deze complexe problematiek. Het bestaat voor het grootste deel uit praktische hoofdstukken, die met veel voorbeelden aangeven hoe een therapie kan worden begeleid vanaf het eerste gesprek tot in de diverse latere stadia. Ook biedt het boek een bezinning op de ethische kanten van therapie, zoals gebruik van informatie en manipulatie van de cliënt, en is een hoofdstuk gewijd aan problemen in de opleiding. Een uitgebreide gevalsbeschrijving illustreert Haley's benadering in de praktijk.