Oriënt-Express is een roman van A. den Doolaard waarin hij de strijd van een Macedonische boerenfamilie voor een vrij Macedonië beschrijft.
Oriënt-Express is geen historische roman, ook al staat op de achtergrond van het verhaal over de tragische lotgevallen van een Macedonische boerenfamilie voortdurend episoden uit de bloedige geschiedenis van de IMRO, de Intern-Macedonische Revolutionaire Organisatie (1893-1935). De leden van dit geheime bevrijdingscomité werden 'comitadji' genoemd.
De bedoeling van de oprichters was de bevrijding van Macedonië uit de Turkse slavernij door de Macedoniërs zelf (vandaar de toevoeging 'intern'), gevolgd door de stichting van een onafhankelijke socialistische republiek. De naburige koninkrijken Griekenland, Servië en Bulgarije wilden namelijk Macedonië elk voor zichzelf. De Bulgaren, een volk van Aziatische en niet van Slavische herkomst, voerden desondanks de felste propaganda. Hun taal is inderdaad nauwer verwant aan de Macedonische dialecten dan het Servisch, hun popes beheerden er kerk en school en veel Macedoniërs voelden zich Bulgaars.
De langdurige documentatie voor de roman verliep avontuurlijk. Op mijn eerste lange reis door Joegoslavië, zomer 1930, maakte ik aanstonds kennis met de koninklijke politiedictatuur. In het totaal toeristloze Macedonië kon ik onmogelijk aan controle ontkomen, besloot dus te huilen met de wolven en reed op politiepaarden twee weken door de grensstreek. Ik maakte een bomaanslag mee, twee daverende boerenbruiloften en mocht onder gewapend geleide vier in een hinderlaag gedode Bulgaarse comitadji fotograferen. Oudere boeren spraken nostalgisch over de IMRO van vroeger, terwijl ze de toenmalige even hard verfoeiden als de gehate politie.