Joannes Martinus Albertus De Corte (geboren te Retie op 2 juli 1915), verhuisde op zevenjarige leeftijd met zijn ouders naar Arendonk.
Hij volgde de Grieks-Latijnse humaniora aan het Klein Seminarie te Hoogstraten en het college te Mol.
In de periode 1934-35 was hij winkelbediende te Antwerpen. In die tijd publiceerde hij zijn eerste gedichten in het tijdschrift Forum.
Na zijn legerdienst (1935-36) werd hij ambtenaar bij het Ministerie van Economische Zaken. In 1939 werd hij gemobiliseerd, en tijdens de meidagen van 1940 werd hij licht gewond.
Hij huwde in 1942 met Delphine De Backer en verhuisde naar Strijtem (Roosdaal). Ze kregen vier dochters en twee zonen.
Van 1946 tot zijn pensionering in 1980 was hij adviseur-diensthoofd bij het Bestuur voor Kunsten en Letteren op het Ministerie van Onderwijs (nadien het Departement van Nationale Opvoeding en Nederlandse Cultuur genoemd).
Eveneens in 1946 werd hij redactielid van het Nieuw Vlaams Tijdschrift en bleef dit tot in 1983.
Bert Decorte debuteerde in 1937 met Germinal, een bundel vitalistische (1) verzen.
Zijn later werk is meer bezonken en gericht op het aardse leven, zoals Een stillere dag (1942), Aards gebedenboek (1947) en Kruis of munt (1970).
Voor Refreinen (1943), dat beschouwd wordt als zijn beste werk ontving hij in 1946 de Driejaarlijkse Staatsprijs voor poëzie.
In 1971 werd hij lid van de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde en publiceerde hij de autobiografie "Kortom".
In 1974 werden zijn Verzamelde gedichten uitgegeven.
In 1989 kreeg hij de Sabamprijs voor zijn hele oeuvre. Hij hield zich eveneens bezig met het samenstellen van bloemlezingen, vertalingen en essays.