Wis en waarachtig heeft de lezer, zodra hij een boek ter hand neemt, het goede recht te vernemen, waarom de schrijver zo nodig dat boek moest schrijven.

Indien het gaat om een boek over Napoleon, rust op de auteur zelfs de heilige plicht op die vragen een gedegen antwoord te geven. Sprong de vonk der inspiratie voor de zoveelste maal uit het span- ningsverschil tussen de hemelhoog torenende successen van de,,petit caporal" en de afgronddiepe duisternis in de laatste levensjaren van ,,l'empereur" op Sint Helena? Was het niet voldoende dat er al een dikke 200.000 titels over,,die ellendige Corsicaan" verschenen en ook wel enkele over,,de heilige Bonaparte"? Kan het bestaan dat er nog één episode uit het leven van de aanvoerder van de,,Grande armee" onbelicht is gebleven? Wie de lawine van informatie over de 51-jarige heerser voorbij ziet razen alvorens die neerstort in de afgrond van het voorgoed vergeten zijn, zal moeten toegeven dat de kans dat we niet alles weten maar heel gering is. De werkelijkheid is echter, dat er schandalig is omgesprongen met de waarheid, die in al die informatie opgesloten behoorde te liggen. Die is daardoor zo afgrijselijk ver- minkt en verbogen, dat er weer heel wat afgeschreven zal moeten worden aleer de geschiedenis van de jaren 1769 tot 1821 kristalhelder en ontdaan van al het spinrag van de legendevorming voor ons leesbaar zal zijn.

Zo begint dit deel in de reeks populair-historische onderwerpen van de bekende auteur J. W. Bronkhorst. Op onnavolgbare wijze weet de auteur de lezer zonder ophouden te boeien en te betrekken bij het verleden. Het verleden dat vaak nog zo constateerbaar doorklinkt in het heden.