Pb, grote in-8, 280 pp., foto's.
De laatste paragraaf is een oproep tot revolte, alsof we Albert Camus uit het graf horen roepen.
Jef Turf over de islam:
"Godsdienstvrijheid moet tot elke prijs behouden blijven, voor zover ze niet in strijd is met onze wetgeving. Dit betekent niet dat men de islam niet mag bestrijden. Integendeel. Nu er eindelijk stappen gezet zijn waardoor het katholieke obscurantisme aan banden gelegd wordt, nu het duidelijk is dat Vlaanderen geen voorbeeldig wingewest meer is voor katholieke zieltjes, zou het onbegrijpelijk zijn de poort wijd open te zetten voor het islamitische obscurantisme. Zij mogen moskeeën bouwen voor eigen gebruik, maar niet met ons geld. Het moet duidelijk zijn dat ons land een lekenstaat is, met scheiding tussen kerk en staat.
Dit leidt ook tot een herziening van de verhouding tussen ons land en de Kerk van Rome. Het is redelijk die scheiding hard te maken en de bestaande dubbelzinnigheden weg te werken. Godsdienst is een persoonlijke aangelegenheid, en wie deel wil uitmaken van een of andere kerk moet ook de verantwoordelijkheid dragen om die Kerk te financieren. Kirchensteuer dus, voor Rome, voor de islam en voor de joden."
Noot Lucas Tessens: Dat is ook mijn mening. Ik heb Jef Turf in de jaren 80 vrij goed gekend en wij deelden vele standpunten, hij als modern marxist, ik als dertiger en zoekend naar antwoorden. Hij schitterde toen door helder taalgebruik en die zeldzame gave is hij niet kwijt geraakt. Ik ben nog steeds fier dat ik mijn steentje heb bijgedragen aan de (weliswaar mislukte) poging om de Rode Vaan van de ondergang te redden. Als secretaris-generaal van de Nationale Federatie der Informatieweekbladen (NFIW) kon ik in 1987 de leden-uitgevers overtuigen om te gaan adverteren in de Rode Vaan. Zo hebben bvb. TV-Ekspres, Humo en Knack in het voorjaar van 1987 geadverteerd in de RV. Dat was nog nooit vertoond. De motivatie was echter: los van de gezindheid van een blad is het goed om de persvrijheid te steunen. Ik denk niet dat het vandaag nog zou kunnen.
De stellingen die Jef Turf durft in te nemen tegenover de zogenaamd 'linkse' intelligentia en zelfverklaarde 'cultuurdragers' (hij noemt bij name: Tuymans, Lanoye, Goossens, Hemmerechts) zijn verfrissend. Het is belangrijk dat net Jef Turf die stellingen verwoordt omdat niemand kan ontkennen dat hij de VERSTARRING VAN HET DENKEN steeds heeft bestreden, daarbij vaak zijn eigen comfort in de waagschaal leggend. Hij verwoordt het ook zelf: "Mijn leven lang heeft men vanuit verschillende invalshoeken getracht mij te censureren, steeds heb ik elke censuur geweigerd. En dan wordt het leven moeilijk!" (172)
Van dat kaliber lopen er in Vlaanderen niet veel mensen rond.
zie ook de schitterende scriptie van Susan De Coninck