Pb, in-8, 164 pp. Met noten, bibliografie, index. De Franse vertaling dateert van 1986, de Duitse en deze Nederlandse van 1987. Door sommigen gehekeld als slordig, niet ernstig en eenzijdig; door anderen beschouwd als een nieuwe impuls voor de literatuurwetenschap. Wij menen dat Mandel (1923-1995) dit werk gebruikte als een 'vehikel' om zijn boodschap toegankelijker en zeer expliciet te maken. Uit de slotparagrafen: "de geschiedenis van de burgerlijke maatschappij is tevens die van het eigendom; de geschiedenis van het eigendom impliceert die van zijn negatie, dat wil zeggen de geschiedenis van de misdaad. De geschiedenis van de burgerij is eveneens die van de steeds explosievere tegenstelling tussen mechanisch opgelegde vormen van sociaal gedrag en konformisme enerzijds, en de passies, verlangens en behoeften der individuen anderzijds, een tegenstelling die zich ontlaadt in steeds gewelddadiger overtredingen van de normen, misdaad inbegrepen. De burgerlijke maatschappij, geboren uit het geweld, reproduceert dit geweld voortdurend en is ervan verzadigd. Ze ontstond uit de misdaad en ze leidt naar de misdaad, die steeds meer op industriële schaal wordt gepleegd. Uiteindelijk kan de opgang van de politieroman misschien verklaard worden door het feit dat de burgerlijke maatschappij, in haar geheel beschouwd, een misdadige maatschappij is." (p. 143-144) Deze analyse gaat deels terug op de theorie van Jung over Goed en Kwaad.Stutje (20070015: 268-269) heeft in zijn biografie van Mandel dit werk onderbelicht gelaten.