Naam op titelblad, Verbleekt en beschadigd omslag, Ezelsoren.

Viktor Cathrein (geboren op 8 mei 1845 in Brig, kanton Wallis; † 10 september 1931 in Aken) was een Zwitsers-Duitse moraal- en rechtsfilosoof en priester van de Societas Jesu (SJ). Aanvankelijk publiceerde hij onder het pseudoniem N. (voor Nikolaus) Siegfried.

Hij wasde zoon van een gouverneur uit Oberwallis. Hij ging naar een jezuïetennederzetting in Duitsland (Gorheim bij Sigmaringen, Baden-Württemberg) voordat hij meerderjarig werd. In de Frans-Duitse oorlog deed hij ziekenhuisdienst. Tijdens de Kulturkampf moest hij in 1872 Duitsland verlaten vanwege het verbod van de jezuïetenorde. Aan Ditton Hall College, Widnes bij Liverpool, studeerde hij theologie (1874-1878).

In 1877 werd hij tot priester gewijd - laat vanwege de in de orde gebruikelijke studies. Hij was gewend de jongere generatie les te geven en gaf zijn colleges (zoals in die tijd gebruikelijk was) in het Latijn. Hij presenteerde in 1881 de resultaten van zijn studie in Engeland over de Engelse grondwet, een jaar later gevolgd door de verzameling dossiers van de Kulturkampf in Pruisen, meteen van groot belang en tot op de dag van vandaag een belangrijke bronnenverzameling.

Daarna werd hij redacteur van het culturele tijdschrift Voices van Maria Laach. Hij behandelde vragen van recht, economie, vrede en gelijkheid. Zijn thomistische theologie, die hij ook in haar finesse beheerste, werd daarmee het kader voor actuele praktijkproblemen. Hij leefde in een niet-plurale wereld en kwam toch met onderwerpen die voor die tijd relevant waren.
Na een lang leven waarin hij zich voornamelijk aan het wetenschappelijk schrijven (als scriptor) mocht wijden, stierf hij kort voordat de nazi's in Duitsland aan de macht kwamen. Zijn laatste werk was gewijd aan de relatie tussen socialisme en christendom.