Nederland staat niet bekend als een patriottistisch land. Sinds de jaren zestig is vaderlandsliefde een beladen begrip. En de afgelopen decennia is de kloof tussen kosmopolieten en nationalisten steeds groter geworden. Discussies over de Nederlandse identiteit zorgen dan ook voor verhitte gemoederen. Het gezamenlijke verhaal lijkt zoek te zijn.\nDaarom zouden we kunnen stellen dat er juist nu een maatschappelijke behoefte is aan verbinding, identiteit en een sense of belonging.\nIn Ik hou van Holland betoogt Gert Jan Geling dat vaderlandsliefde helemaal geen slechte zaak hoeft te zijn en dat er zoiets bestaat als een liberaal, inclusief patriottisme dat eenieder in staat stelt om tot de natie te behoren, los van afkomst, etniciteit of religie. Juist patriottisme kan, zolang het inclusief is, leiden tot solidariteit, maatschappelijke verbinding en een duidelijk wij-gevoel en kan daarmee van groot belang zijn voor de toekomst van de democratie, de rechtsstaat en de verzorgingsstaat. Ik hou van Holland is een vlammend betoog voor een nieuw Nederlands patriottisme.\n\nGert Jan Geling (1987) is docent integrale veiligheidskunde aan de Haagse Hogeschool en promovendus aan de Universiteit Leiden. Samen met Gerben Bakker schreef hij Over politieke correctheid, dat zowel genomineerd werd voor de Socratesbeker als de PrinsjesBoekenPrijs.\n\n‘Dit is een dapper boek, want patriottisme is een gevoelig onderwerp. Hoe gaan we om met onze menselijke behoefte om ons - in rumoerige tijden en een tumultueuze wereld - nog ergens thuis te voelen?’\nGeerten Waling, historicus\n\n‘Geling lukt het telkens om gepolariseerde thema’s rustig te ontleden, en zich daarmee te positioneren in het niemandsland tussen links en rechts.’\nBoris van der Ham, voorzitter Humanistisch Verbond