Als verslaggever voor het Poolse persagentschap PAP was Ryszard Kapuscinski veelvuldig ooggetuige van brandhaarden, gewelddadige conflicten en burgeroorlogen. Zo was hij ook in 1975 al vóór het uitbreken van de burgeroorlog in Angola op de plek des onheils. Met een scherp oog voor de menselijke maar ook duistere kanten van de werkelijkheid achter de officiële persberichten vertelt hij het emotionele, vaak schokkende verhaal van vluchtelingen, avonturiers en koloniale bestuurders die in wanorde en verwarring het vege lijf proberen te redden, en van zijn eigen gevoel van verlatenheid.

Hét boek over de angst, eenzaamheid en ontreddering van een reporter in een vuile Afrikaanse oorlog. De stad om hem heen is stervende, zijn gids de mooie Carlotta is gesneuveld, uit de kraan in hotel Tivoli komt allang geen water meer, alleen de telex in de receptie verbindt hem met de wereld waarin de waanzin nog niet heeft toegeslagen. Dit is Kapuscinski op zijn best.
- Lieve Joris

---

Ryszard Kapuściński (1932 - 2007) was een Poolse journalist, fotograaf, dichter en auteur. Hij ontving vele prijzen en werd beschouwd als een kandidaat voor de Nobelprijs voor Literatuur. Kapuściński's persoonlijke dagboeken in boekvorm wekten zowel controverse als bewondering op omdat ze de conventies van de reportage vermengden met de allegorie en het magisch realisme van de literatuur. Hij was de enige correspondent van het Poolse persbureau uit het communistische tijdperk in Afrika tijdens de dekolonisatie en werkte ook in Zuid-Amerika en Azië. Tussen 1956 en 1981 deed hij verslag van 27 revoluties en staatsgrepen, totdat hij werd ontslagen vanwege zijn steun aan de pro-democratische Solidariteitsbeweging in zijn geboorteland.