Met de opening op 24 oktober 1935 van het sanatorium Koningsheide door de toenmalige minister van Binnenlandse Zaken, werd het plan gerealiseerd om "lijders aan psychosen en neurosen zoveel mogelijk in hun eigen milieu te verplegen" Het initiatief tot dit sanatorium kwam van dr. L.F.C. van Erp Taalman Kip, die ook de geneesheer-directeur was. Een vermogend echtpaar zorgde voor het benodigde kapitaal. Na in de oorlogsjaren tijdelijk door de bezetter te zijn ingenomen, werd het moderne sanatorium eind 1944 tijdens de slag om Arnhem door brand verwoest. In de daarop volgende langdurige perioden werden verschillende ideeën op hun bestaansmogelijkheid onderzocht en ten slotte besloot het bestuur om met het vermogen van de stichting vernieuwende ideeën op het gebied van de psychiatrie financieel te ondersteunen.

De stichting Koningsheide is in de afgelopen jaren geconfronteerd met een zeer breed scala van verzoeken om ondersteuning, die veelal voortkomen uit de humane wens om aan bestaande noodsituaties een einde te maken, of om bestaande psychiatrische zorgverlening op een hoger plan te brengen. Sommige zijn zeer spontaan en tamelijk amateuristisch van opzet, andere zijn meer professioneel georganiseerd. Het is vaak een genoegen kennis te nemen van het enthousiasme en de creativiteit waarmee projecten zijn opgezet. De ontwikkelingen binnen de psychiatrie hebben uiteraard invloed op de projecten waarvoor financiële hulp wordt gevraagd. Ook de mate waarin de overheid zich met de geestelijke gezondheidszorg bemoeit, heeft zijn weerslag op de aanvragen. Een door de stichting geëntameerd onderzoek, uitgevoerd door drs. M.A. Kieft, besteedt onder andere aandacht aan de invloed van de externe omgeving op de verzoeken voor subsidiëring.