In dit boek wordt verteld over een Jali-stam, die in de Pasvallei in het Centrale Bergland van West-Irian woont. De nadruk van de beschrijving ligt op de veranderingen, die door de binnenkomst van het Evangelie ontstaan zijn in een primitieve maatschappij, waarvan de bevolking daarvoor nog geheel in het stenen tijdperk leefde. De wereld, waarin’ de Jali’s leefden, was klein maar afgerond; hun ekonomie, waarin schelpen en varkens een grote rol speelden, was een gesloten systeem; hun animistische godsdienst gaf een antwoord op de vragen van leven en dood. Hoewel zij eerst wel gepoogd hebben de blanken met magische middelen te verdrijven, door geesten-werend varkensbloed op het vliegveldje te sprenkelen, hebben de Jali’s toch na enige jaren hun vroegere religie achter zich gelaten. Daardoor is hun leven in een stroomversnelling terecht gekomen, waarvan de uiteindelijke gevolgen moeilijk te voorspellen vallen. De beschrijving, die in dit boek gegeven wordt, moet dan ook gezien worden als niet meer dan een momentopname van een ontwikkeling, die nog in volle gang is. Het is een beeld van een maatschappij-op-weg, tegen de achtergrond van de vroegere beschaving. Er is geprobeerd om veel meer dan de zendingsmensen, die in de Pasvallei werken, en hun veelomvattende en moeizame arbeid, de Jali’s in het vizier te krijgen, met hun opvattingen en gewoonten. Het boek valt in twee delen uiteen. In het eerste deel valt de nadruk op de oude kuituur van de Jali’s, hoewel daarbij ook telkens aan de sinds enige jaren optredende wijzigingen in het patroon van hun leven aandacht geschonken wordt. In het tweede deel richt de beschrijving zich veel meer op datgene, wat als nieuw binnen de leefwereld van de Jali’s beschouwd kan worden. Het spreekt bijna vanzelf, dat er binnen het kader van dit boek niet aan alle facetten van het leven der Jali’s aandacht geschonken kan worden. De beschrijving van sommige dingen blijft beperkt, terwijl andere nauwelijks genoemd worden. Dit vraagt wel eens iets van het voorstellingsvermogen van de lezer: om daaraan tegemoet te komen is hier en daar een verhalend gedeelte opgenomen.

Voorwoord
De volksstam, waarover in dit boek geschreven wordt, is een arbeidsterrein van de Zending van de Gereformeerde Gemeenten. Medio 1972 waren daar werkzaam (geweest): Ds. G. Kuijt en zijn vrouw, de schrijver en zijn vrouw, Zr. M. van Moolenbroek, de heer J. Louwerse en zijn vrouw, en de heer H. Looijen. Veel dank ben ik verschuldigd aan sommigen, die hun toestemming gaven om in hun bezit zijnde foto’s in dit boek af te drukken. Dat waren de heer C. Vriend voor de foto’s op blz. 91, 128, 129 en mevrouw Hofland voor de foto’s op blz. 35, 37, 80, 126, 160 en de omslag. Gaarne wil ik mijn erkentelijkheid daarvoor hier uitspreken. Waardevol waren ook de bijdragen van Mej. E. Stolk, die de tekeningen op blz. 16, 28, 33, 81 maakte en de kaarten tekende, en de heer T. Fahner, die het manuskript corrigeerde. Chr.F