Samenvatting


Multatuli (Latijn voor 'ik heb veel (leed) gedragen') is het pseudoniem van Eduard Douwes Dekker (1820-1887). Hij is een van de grootste schrijvers in de Nederlandse letteren wiens werk dankzij de frisse stijl het werk van zijn tijdgenoten met gemak overschaduwt.
Max Havelaar (1860) is een gedeeltelijk autobiografische roman over de mislukte poging van een ambtenaar in het voormalig Nederlands-Indië om iets te doen aan de uitwassen van het kolonialisme, zoals machtsmisbruik en corruptie. Multatuli schreef het boek als aanklacht tegen deze wantoestanden in de vergeefse hoop dat het zou leiden tot verbetering van de situatie. De invloed van de roman op het kolonialisme was echter vrijwel nihil, maar die op de Nederlandse literatuur daarentegen was immens. Max Havelaar is een stilistisch en compositorisch hoogstandje en een fenomeen in de Nederlandse literatuur.
Recensie(s)

Ongewijzigde herdruk van deze editie van Multatuli's meesterwerk, zijn in romanvorm vervatte aanklacht van de 19e-eeuwse koloniale misstanden in Nederlands-Indië. De spelling is aangepast aan de voorkeurspelling, alleen de typische Multatuliaanse y in plaats van de ij is gehandhaafd. Deze tekst is gebaseerd op de laatste door de auteur herziene uitgave (5e druk 1881). De omvangrijke en curieuze ''Aantekeningen en ophelderingen bij de uitgaaf van 1875 (herzien, ongewijzigd en aangevuld in 1881)'' van Multatuli zijn bij deze uitgave vervangen door nieuwe aantekeningen ten behoeve van de moderne lezer.

Redactie