‘Noem mij gewoon Olga; ik verdien het niet om moeder genoemd te worden.’\n\n\nCeline groeit op bij haar gereserveerde en koele moeder Olga. Haar jeugd is verwarrend en eenzaam, maar ook als ze volwassen is, blijft de relatie tussen moeder en dochter afstandelijk. \n\nNa Olga’s dood vindt Celine brieven in haar ouderlijk huis, die Olga aan haar heeft geschreven. Dat is het begin van de zoektocht naar het verleden van Olga. Ze gaat naar het landgoed van haar familie en ontdekt de drama’s die de jeugd van Olga tekenden. De reis door het verleden van Olga geeft haar de kans om de achtergrond van haar moeders kille en onvoorspelbare gedrag te begrijpen. Uiteindelijk is Celine in staat om liefdevol moeder te zeggen tegen de overleden Olga. \n\nDeze roman verhaalt over de moeizame relatie tussen een moeder en een dochter. Een pad dat pijnlijk bewandeld werd door beiden. Maar liefde uit zich ook in tranen en ongesproken woorden. En liefde reikt verder dan de zwarte aarde van een graf, verder dan het winterpad van een moeder.\n\n‘Winterpad’ speelt tegen de achtergrond van Ter Borg, een gehucht aan de Ruiten Aa in het Groningse Westerwolde. \n\n\n\n\n‘Ik pak de brieven en peuter het plakbandje los. Mijn moeder is dood, ik heb Olga Ter Wolde nauwelijks gekend. Wat zal ik te weten komen? Wil ik deze erfenis van woorden wel lezen? De onthullingen? Maar het verleden te laten rusten is geen optie. Ik moet de woorden van Olga lezen om grip te kunnen krijgen op mijn eigen stilte, die ik al zo lang camoufleer door een gespeelde opgewektheid. Ik houd dat spel niet lang meer vol. Het kind in mij wil gevonden worden.’\n\n\n‘In deze roman weet Gera Folkers op een verfijnde manier ingewikkelde borderline problematiek te treffen. Hoe de doorwerking daarvan vele levens beïnvloedt, is de rode draad door dit pakkende boek met een verrassend slot.’\n\nPiet en Gea Rouw, psychosociale therapie en coaching\n\n\n\n\nGera Folkers (1962) heeft jaren als casus regisseur gewerkt onder straatprostituees en in multi-problem gezinnen. Daarnaast schreef zij columns en trad ze op met haar eigen theaterproductie Chera Theatraal.\n\nNa een ernstige ziekte gooide ze haar leven over een andere boeg. Ze maakte haar droom waar en schreef haar eerste roman, Winterpad. De vrouwen in haar leven, zussen, vriendinnen, maar ook de moeders die ze begeleidde en de prostituees van de tippelzone, ze vormen haar inspiratiebron voor het schrijven van levensverhalen waar feit en fictie elkaar omarmen.\n\nGera woont samen met haar echtgenoot Jan in Groningen.