'In Juli 1924 schreef professor Jelgersma een vijftal artikelen in "de Telegraaf" onder het opschrift: "Ideeën van Freud". - Wat zag er dit alles goed en onschuldig uit, maar wat een verschil wanneer men de boeken van Freud zelf eens naslaat - en nog vreemder indruk maakt de lectuur van het 2de artikel als het gaat over
"dit onbekende iets, dat achter de symbolen - de verschijnselen van de ziekte - zit en waartegen de patient niet kan strijden, omdat het hem onbekend is". "Het doel der behandeling is: dit onbekende den patiënt te
openbaren". - En hier lezen wij gespatieerd: "Dit trachten wij te doen volgens de methode, die Freud ons geleerd heeft". Die methode van Freud is echter zoo verweven met diens overige theorieën en zienswijzen,
die in de hoogste mate afkeurbaar zijn, dat wij niet kunnen nalaten de onschuldige woorden van professor
Jelgersma, saamgevat onder 't opschrift "Ideeën van Freud", van eene andere zijde, en zoowaar geen onschuldige en nog minder een gefantaiseerde, te belichten. Ik kan den lezer niet beter aanraden dan de werken van Freud zelf in te zien en dan te oordelen. Bladzijde op bladzijde wordt daar onder de weerzinwek-kendste woorden de sexueele vraag behandeld - altijd hetzelfde, welk boek, welk hoofdstuk men opslaat. -
En Freud zegt dan ok ronduit, dat hij als grondslag van alle neurose en psychose het sexueele moment aan-
neemt. (...)'.