Sneeuwwitje is een van de beroemdste sprookjes, opgetekend door de Duitse Gebroeders Grimm in hun bundel Kinder- und Hausmärchen, voor het eerst gepubliceerd in 1812, en is wereldwijd bekend geworden door de klassieke elementen van een jaloerse stiefmoeder, de magische spiegel, de zeven dwergen, en een giftige appel die Sneeuwwitje in een diepe slaap brengen, totdat een prins haar redt, wat een tijdloze moraal van goed tegen kwaad vertelt.
Kernpunten van het Grimm-sprookje:
Personages: De boze Koningin (stiefmoeder), Sneeuwwitje (met huid zo wit als sneeuw, lippen zo rood als bloed en haar zo zwart als ebbenhout), de spiegel, de dwergen, de jager, de prins.
Plot: De spiegel verklaart Sneeuwwitje mooier dan de koningin. Sneeuwwitje vlucht het bos in, vindt een huisje van de zeven dwergen, maar de koningin vindt haar en probeert haar met een ingesnoerde lijf, een kam en uiteindelijk een vergiftigde appel te doden.
Herkomst: Hoewel de Gebroeders Grimm het verhaal verzamelden, is het sprookje zelf veel ouder. Het verscheen in verschillende Europese volksversies voordat de Grimm's hun definitieve, wereldberoemde versie samenstelden.
Thema's: Het verhaal behandelt thema's als schoonheid, jaloezie, de strijd tussen goed en kwaad, en de overwinning van onschuld en deugd, vaak gezien door een Freudiaanse of maatschappelijke lens.
Het is een van de meest bewerkte en geliefde sprookjes uit de collectie van de Grimm's, die de basis legde voor talloze films, boeken en bewerkingen, zoals die van de Efteling.